عنه صلى الله عليه و آله : يا أباذرٍّ : در دنیا. مثل آدم غریب باش آدمی که غریب هست یا مثل گذرنده از
عنه صلى الله عليه و آله : يا أبا ذرٍّ ، إذا أصبَحتَ فلا تُحَدِّثْ نَفسَكَ بِالمَساءِ ، و إذا أمسَيتَ فلا تُحَدِّثْ نَفسَكَ بِالصَّباحِ ، و خُذ مِن صِحَّتِكَ قَبلَ سَقَمِكَ ، و مِن حَياتِكَ قَبلَ مَوتِكَ فإنَّكَ لا تَدري ما اسمُكَ غَدا .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابوذر! چون صبح خود را آغاز كردى، به خويشتن وعده شب مده و هرگاه شبَت را آغازيدى، وعده صبح به خود مده و از دوران تندرستيت پيش از آنكه بيمار شوى بهره برگير و از زندگيت پيش از آنكه بميرى؛ زيرا كه تو نمى دانى فردا چه نامى خواهى داشت [مُرده يا زنده].
نگاهت رو نسبت به دنیا تغییر بده
یَا اباذر! کَمْ مِنْ مُسْتَقْبِلٍ یَوْماً لَا یَسْتَکْمِلُهُ وَ مُنْتَظِرٍ غَداً لَا یَبْلُغُهُ
در ادامه فرمایش های گوهربار آقا رسول اکرم به جناب ابوذر می رسیم به اینجا که پیغمبر می فرماید:
(کم من مستقبل یوم الله یستکمل) چه بسیار آدم هایی که صبحی رو آغاز کردند روزی رو شروع کردند منتها این روز رو کامل نکردند چقدر از اینها شما دیدید که رفتند سراغ کارشون سر کار سکته کردند مردند یا مثلا ببین تا اومد از در خارج بشه چی شد؟ سکته رو زد همین که اومد بره نان بگیرد با آن نان صبحانه بخورد چی شد؟ خلاص شد خوب
پس یا اباذر ( کم من مستقبل یوم لا یستکمل) چه بسیار کسانی که روزی رو شروع کردند منتها کامل نکردند وَ مُنْتَظِرٍ غَداً لَا یَبْلُغُهُ چقدر آدم هایی دیدی ابوذر منتظر فردا بودند منتها به فردا نرسیدن خب حاج اقا ایشالله فردا چک تو را پاس میکنم خودش پاس شد ولی چکش پاس نشدچه قدر از اینها شما دیدید گفت فردا می آیم خیالت راحت برو می بینی فردا کجا است کجا اومدی معلوم شد کسی دیگر بود این رو می آورد.
یَا اباذر! لَوْ نَظَرْتَ إِلَی الْأَجَلِ وَ مَصِیرِهِ، لَأَبْغَضْتَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ،
اگه خوب نگاه کنی به مرگ ومسیر مرگ دیگه از دنیا و آرزو های دنیا بیزار می شوی
اگر به مرگ خوب توجه کنی دیگه از اینکه من اینجا برم خانه بسازم از همه اینها بی زار می شوی متنفر می شوی
نمیدانی مرگ چیه ؟؟ نمی دانی مسیر مرگ چیه نمی دانی آقا ما ها واقعا هیچ درکی از مرگ نداریم اگر بدانی بعد خود جان دادن چه اتفاقی می افتد رو نمی دانیم
فرمودند در روایات هم است که مومن می رسه به آن لحظه جان دادن آرزو می کنه وقتی که آقا می بینه تار وپود فرشش همش شده مار و عقرب اون لحظه آرزو می کنه ای کاش من از این دنیا هیچی نداشتم .
یَا اباذر! کُنْ کَأَنَّکَ فِی الدُّنْیَا غَرِیبٌ أَوْ کَعَابِرِ سَبِیلٍ، وَ عُدَّ نَفْسَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ،
در دنیا. مثل آدم غریب باش آدمی که غریب هست مثلا فرض کن یک نفر توی این خیابان شهید بنی طبا غریب هست کارش را انجام می دهد ویک چیزی لازم داره میخره سریع می رود خانه ولی ما ها تا می خواهیم یک چیز بخریم توی این خیابان ده نفر حرف می زنیم مثلا بیاییم سریع کار خود را انجام دهیم نیستیم
ولی آدم غریب این طور نیست سریع کار خودش را انجام می دهد مثل اینکه اصلا آشنایی ندارد خیلی گیر نمی دهد. من و شما وای میستیم میگیم آه چرا آپارتمان را اینجا درست کردند بابا چی کار داری برو کارت روانجام بده بعدش برو
یا مثل گذرنده از راه باش مثلا دیدی یک خیابان پل دارد حضرت عباسی شده تا حالا بگی وایسم اینجا چایی بخورم ها نه دیگه می خواهی از پل رد بشی
مرحوم امام فرمود : وقتی یک چیزی همه گیر شد قبح هم از بین می رود آقا روی پل جای چایی خوردن نیست که بابا هیچ کسی روی پل وای نمی ایستد از این کار ها انجام دهد همه می رند روی پل عبور کنند اصلا خدا این دنیا را قرار داده ما از روی این رد بشیم قرار نداده وایسیم آنجامثل ما مانند مثل کسی هست که رفته روی پل چی کار می کنه؟ خانه می سازد پس فرمود توی دنیا مثل آدم غریب باش یا مثل عبور کننده از راه( وعد نفسک من اصحاب القبور) اصلا خودت رو مثل مرده حساب کن خودت رو عین اصحاب قبور بشمار فکر نکن زنده هستی تو هم رفتی
یَا اباذر! إِذَا أَصْبَحْتَ فَلَا تُحَدِّثْ نَفْسَکَ بِالْمَسَاءِ، وَ إِذَا أَمْسَیْتَ فَلَا تُحَدِّثْ نَفْسَکَ بِالصَّبَاحِ، وَ خُذْ مِنْ صِحَّتِکَ قَبْلَ سُقْمِکَ وَ حَیَاتِکَ قَبْلَ مَوْتِکَ، فَإِنَّکَ لَا تَدْرِی مَا اسْمُکَ غَداً،
فرمود یا اباذر ( اذا اصبحت فلا تحدث نفسک بالمساء) فرمود : الان که شما صبح کردید به نفست نگو که تا شب وقت داری دل خودت را صابون نزن( واذا امسیت) اگر شب کردی چی اگر به شب رسیدی ( فلا تحدث نفسک باالصباح) فرمود : خودت رو امیدوار نکن به خودت نگو من تا فردا صبح هستم.
( وخذ من صحتک قبل صحتک) حاج اقا سالمی از این سالم بودنت استفاده کن قبل از اینکه مریض شوی و( من حیاتک قبل موتک) فرمود : از این زندگانی خودت استفاده کن قبل از اینکه بمیری.
( لأنک فلا تدری ما اسمک) بخاطر اینکه تو نمی دانی فردا اسم خودت چی هست به تو میگن حاج اقا یا به تو می گویند جنازه نمی دانی که چی هستی به تو زنده می گویند یا مرده پس الان که به تو می گویند زنده استفاده کن
افعال انسان در عدالت، به میانهروی و اعتدال انجام میشود و این از شریفترین و برترین فضیلتهاست، زیرا جامع همه فضایل و ملازم آنهاست، عدالت اخلاق، در حقیقت شامل تعادل و عدالت میان قوای درونی انسان و انعکاس آن بر رفتار ظاهری است و مصداق آن انبیاء (علیهمالسلام) میباشند.