برکت نان بخاطر حسن است ...   " تقدیم به مادر و مادر بزرگ عزیزم روحشان شاد"

برکت نان بخاطر حسن است ، شاطران از قدیم می گویند

تاجران بزرگ ، صبح به صبح ، زیر لب "یا کریم " می گویند

 

پدرم لحظه تولد من ، گفت یا محسن به حق حسن

رزق این بچه را خودت برسان ، قبل از آنکه بگیم ، میگیرند

 

سائل از شرم در زدن بیگاه ، خادم از خاکروبی در گاه

بی نیازند ، من نمی گویم ! آفتاب و نسیم می گویند

 

نه دری داری و نه دربانی ، نه پس هفت پرده پنهانی

زائران حاجتی اگر دارند به خودت مستقیم می گویند

 

مرقد ساده تماشایی ! با تمام وجود تنهایی

از تو با این وجود می ترسند ! نرده های ضخیم می گویند

 

خواستی تا بخاطر زهرا نگذارند خلق پا اینجا

پس تو هم یک مدافع حرمی ، عقل های سلیم می گویند

 

محمد حسین ملکیان

صابر خراسانی

 

که بی تقوایی ام از حد گذشته است

الهی مثل من بد بنده ای نیست

گنه آلوده ای شرمنده ای نیست

 

الهی جرم من از حد فزون است

گمانم اسم من در فاسقون است

 

الهی بی حیای بی حیایم

که عصیان تو کردم ای خدایم

 

گناهم بیشتر از کوه و دشت است

که بی تقوایی ام از حد گذشته است

 

به هر جا رفته ام کردم گناهی

پرم از رو سیاهی و تباهی

 

مرا بهتر زهر کس می شناسی

فقیر و خسته و بد عهد و عاصی

 

ولی من هم اگر چه ناسپاسم

تو را ای مهربانم می شناسم

 

ببخشی کوه عصیانی به کاهی

بگیری دست ما را با نگاهی

 

تو ستار العیوب عالمینی

تو رب زینبی رب حسینی

 

مرا دعوت به مهمانی نمودی

در رحمت به روی من گشودی

 

میان خوبها کردی نگاهم

حسینی گفتم و دادی پناهم

 

کلید بخشش ما با حسین است

سر و کار دل ما با حسین است

 

شفیعم حنجر ببریده او

امیدم بر لب خشکیده او

 

بمیرم ناکسان خاکش نکردند

کفن بر جسم صد چاکش نکردند

 

که جای بوسه ای بر تن ندارد

کفن که هیچ ، پیراهن ندارد

 

که شرح غربت خود را به آشنا بنویسم . حلول ماه مبارک رمضان مبارک

قلم به دست گرفتم خدا خدا بنویسم

به خاطر دل خود ، نامه ای جدا بنویسم

اگر چه اشگ ندامت امان نمی دهدم

خدا کند بتوانم که نامه را بنویسم

دلم گرفته و ابریست ای خدا ، کمکم کن

که شرح غربت خود را به آشنا بنویسم

اگر چه خانه خرابه ، گناه غفلت خویشم

اثر به چه جوهر اشگم ببخش ، تا بنویسم

 

ماه رمضان سال 1401 چه روزی است؟

به یاد مادر بزرگم که بهترین بود ( 9سال گذشت)

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لَمّا مَرَّ بالمَقابِرِ ـ : «السَّلامُ على أهلِ لا إلَهَ إلاّ اللّه ُ ، مِن أهلِ لا إلَهَ إلاّ اللّه ُ ، يا أهلَ لا إلهَ إلاّ اللّه ُ كيفَ وَجَدتُم كَلِمَةَ لا إلهَ إلاّ اللّه ُ ؟ يا لا إلهَ إلاّ اللّه ُ بِحَقِّ لا إلهَ إلاّ اللّه ُ اغفِرْ لِمَن قالَ لا إلهَ إلاّ اللّه ُ ، واحشُرْنا في زُمرَةِ مَن قالَ لا إلهَ إلاّ اللّه ُ»
سَمِعتُ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يقولُ : مَن قالَها إذا مَرَّ بالمَقابِرِ غُفِرَ لَهُ ذُنوبُ خَمسِينَ سَنةً ، فقالوا : يا رسولَ اللّه ِ ، مَن لَم يَكُن لَهُ ذُنوبُ خَمسِينَ سَنةً ؟ قالَ : لِوالِدَيهِ و إخوانِهِ و لعامَّةِ المسلمينَ .

امام على عليه السلام ـ در هنگام عبور از گورستان ـ فرمود : «سلام و درود از اهل لا اله الا اللّه ، بر اهل لا اله الا اللّه ، اى اهل لا اله الا اللّه ! كلمه لا اله الا اللّه را چگونه يافتيد؟ اى لا اله الا اللّه ! به حقّ لا اله الا اللّه ، هر كه گفت لا اله الا اللّه ، او را بيامرز و ما را در زمره كسانى محشور فرما كه گفتند لا اله الا اللّه »
شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود : هر كه در هنگام عبور از گورستان، اين جملات را بگويد ، گناهان پنجاه سالش بخشوده مى شود . اصحاب ، عرض كردند : اى رسول خدا! كسى كه گناه پنجاه سال نداشته باشد چه؟ فرمود : گناهان [پنجاه سال ]پدر و مادر و برادرانش و عموم مسلمانان بخشوده مى شود .

هر نوروزی در قیامت ، نسبت به اعمال ما شهادت می دهد

مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی می گوید :

بر اساس روایات ، هیچ روزی نیست که بر فرزند آدم وارد می شود ، مگر اینکه به او می گوید : من برای تو روزی نو و جدید هستم !

" انا یوم جدید " من نوروزم ! در من عمل خیر انجام بده